Σκέψη παγωμένη
ποίημα
Σε έψαχνα στις θολές αναμνήσεις.
Στα βαθιά νερά μιας δροσερής θάλασσας.
Κοίταξα την μορφή σου
σωστό αντίγραφο της νεανικότητας μας.
Δεν σε άγγιξα δεν πέρασαν οι στιγμές
Εμείνει η σκέψη παγωμένη
στο συναίσθημα που πρόδιδε η χροιά της φωνής σου.
Έφυγα ντροπιασμένος σε ένα δρόμο χωρίς επιστροφή.
Με πόνεσε που άφησα τόσο χώρο ανάμεσά μας.
Μια πικρή μνήμη στο βάθος της καρδιάς παιδεύει το νου.
