Σκέψη παγωμένη

28 Μαρτίου 2026, 00:50
Σκέψη παγωμένη
ποίημα  

Σε έψαχνα στις θολές αναμνήσεις.

Στα βαθιά νερά μιας δροσερής θάλασσας.

Κοίταξα την μορφή σου

σωστό αντίγραφο της νεανικότητας μας.

Δεν σε άγγιξα δεν πέρασαν οι στιγμές

Εμείνει η σκέψη παγωμένη

στο συναίσθημα που πρόδιδε η χροιά της φωνής σου.

Έφυγα ντροπιασμένος σε ένα δρόμο χωρίς επιστροφή.

Με πόνεσε που άφησα τόσο χώρο ανάμεσά μας.

Μια πικρή μνήμη στο βάθος της καρδιάς παιδεύει το νου.

Frozen Thought

A Poem

I searched for you amidst hazy memories,

In the deep waters of a cool sea.

I gazed at your form—

A perfect reflection of our youth.

I did not touch you; the moments did not pass.

The thought remained frozen

In the emotion betrayed by the timbre of your voice.

I left, ashamed, on a road of no return.

It pained me to have left such a void between us.

A bitter memory, deep within my heart, torments my mind.

Τα κοράκια

 12 Μαρτίου 2026, 00:58

Τα κοράκια

Σκύβουν πάνω στο πτώμα.

Κοράκια τρομαγμένα από την εικόνα.

Μυρωδιά από θειάφι μυρωδιά καμένης σάρκας

Πασαλειμμένο με πίσσα το κορμί της ευδαιμονίας

κι ένοχοι κριμένοι πίσω από το σπίρτο που βάζει φωτιά.

Πως ζουν τα σκουλήκια μέσα στα σάπια νερά του βάλτου.

Πάνω σε ανήλικα παιδάκια πέφτουν τους τραβούν τις σάρκες 

και παιδόφιλουν ασύστολα.

Τα πούπουλα για τους κλέφτες αναλαμβάνουν ρόλο μπερντέ

μα σίγουρα η γάγγραινα πνίγει  την ανάσα,

το έδαφος αργά σταθερά υποχωρεί μαλακώνοντας,

σα στροφή στο γύρο του θανάτου.

The Crows

They bend over the corpse.

Crows startled by the sight.

A stench of sulfur, a stench of burnt flesh;

the body of bliss smeared with pitch,

and the guilty hiding behind the match that lights the fire.

How the worms live in the swamp’s putrid waters.

They descend upon young children, tearing at their flesh,

and molest them without restraint.

The feathers meant for the thieves serve as a screen,

yet gangrene surely stifles the breath;

the ground slowly, steadily gives way, turning soft,

like a turn in the circle of death.