13 Φεβρουαρίου 2026, 23:43

Ήρως

Πολλές μανάδες γέννησαν ήρωες, μα ο χρόνος τους τελείωσε πριν προλάβουν να ολοκληρώσουν το θεάρεστο έργο τους. Άλλωστε, τι είδους ήρωες θα ήταν αν ο σκοπός τους δεν ήταν ξεκάθαρος και απόλυτα ταγμένος στο κοινό καλό; Αλλιώς, πώς να δεχτώ τα μαύρα χάλια αυτού του τόπου; Αυτοί πέθαναν παλεύοντας για την ανάκαμψη του δύσμοιρου κόσμου στο νότιο άκρο της βαλκανικής χερσονήσου, κι ας συμβαίνουν παρόμοια πράγματα και στον υπόλοιπο κόσμο.

Ήρως λοιπόν

Αυτός που ανέχεται την πανταχού παρούσα μητέρα
Αυτός που δουλεύει από ήλιο σε ήλιο
Αυτός που καρτερικά περιμένει να κερδίσει το λαχείο
Αυτός που συγκλονίζεται με την εθνική υπερηφάνεια και γεμίζει φέρετρα
Αυτός που στις εκλογικές μάχες περιμένει μια φιλική κυβέρνηση
Αυτός που καταπίνει ένα κάρο ψέματα, ανάποδα στοιβαγμένα κι αραδιασμένα μπροστά του.

Ένας ήρωας ξέσκεπος, με ηρωικό άσμα, γραμμένος στα κιτάπια του έθνους σαν αριθμός τηλεφώνου σε κατάλογο.

Μα ποιος τους στήνει μπροστά μας, ποιος τους αβαντάρει και τους τοποθετεί στα σχολικά βιβλία; Κάποιοι πονηροί τους εκμεταλλεύονται και στήνουν δουλειές γύρω από αυτούς. Ζυγίζουν τη στιγμή και τον χρόνο και τσουπ, ρεφάρουν τη χασούρα. Ξέρουν την απλότητα του κόσμου και σιδερώνουν το μυαλό του.

Με ένα μολύβι

 11 Φεβρουαρίου 2026, 14:49

Με ένα μολύβι
ποίημα  

Το σούρουπο απαλό αχνοσβήνει το φως το ποτήρι τρέμει στο χέρι

κόκκινο κρασί πηγαινοέρχεται ακατάστατα μέσα στο γυάλινο περίβλημα.

Μολύβι στο άλλο χέρι ακουμπά στο άσπρο χαρτί.

Προτιμούσαν οι εξόριστοι το μολύβι, στη βροχή

αντέχει καλύτερα το γραμμένο κείμενο.

 Σιγά σιγά τα φώτα άναβαν, πρόσθεταν λίγο λίγο χαρά και φως ακαταμάχητο 

στη εικόνα του νου την παρένθεση της ηρεμία,

λαμπρή έκρηξη του μέλλοντος, στα σκαλιά της άπιστης αγάπης. 

Καθισμένος στην αναπαυτική καρέκλα σκυμμένος στο πληκτρολόγιο αναπολώ την ενέργεια που έστελναν τα μάτια, τα μαύρα μάτια του έρωτα που αξιολόγησε την ήτα. 

Την απελπισία που κυματίζεται στου κρασιού τη θάλασσα   και ναυαγεί στο ποτήρι μεσοπέλαγα. 

Κοιτώντας το χρόνο τα βήματα τα περιοδικά σήματα που στέλνουν τα αηδόνια. 

Σιγοβράζουν ενώσεις άνθρακα κι ονείρων κι ο χρόνος βλασταίνει τα ροδοπέταλα.

Αχνά μυρίζουν νέα αρώματα αποκαθαίροντας τη μαύρη στάχτη.

Καθρέπτες είδωλα παράγουν στα μάτια και το νου.

Νάρκισσος

 15 Ιανουαρίου 2026, 07:09

Νάρκισσος
ποίημα  

Αν θα θυμηθείς πως ζει ο κόσμος 

πάτα το κουμπί να πεθάνει ο κόσμος αυτός.

Ξύπνα στον παράδεισο της άγνοιας στη ζάλη του κρασιού 

στα σύννεφα των παραισθήσεων.

Ποιός κόσμος; Ο όμορφος ω αυτός που καθρεφτίζεται στα στάσιμα νερά του βάλτου.

Εκεί που ο νάρκισσος βλέπει το πρόσωπο του. Εκεί που ντύνεται με σπαθιά και μπόμπες με ματωμένα ρούχα.

Προσεύχεται σε θεούς όπως ο άργυρος οι μετοχές οι επενδύσεις πολέμου.

Θεοσεβούμενοι υποκριτές  με αναμμένες τις πίπες της ειρήνης ανάμεσα σε καπνούς απόκρυφους και σε στάβλους ανθρώπων.

ΚΑΛΟΣ

 26 Δεκεμβρίου 2025, 00:50

ΚΑΛΟΣ

Κάλος μέσα από το παπούτσι 

ο πόνος γέμισε το κορμί

και δάκρυσε το μάτι.

Πόναει το κορμί πονά και το μυαλό

Υδρώτας γεμάτος σκόνη

θολώνει ο αγέρας η ματιά θαμπή.

Ο κάλος ξαναμένος τραβά το παραβάν

εκδίδει το θάνατο, τον ωραίο τον διαλαλεί

Η λαϊκή μας μουσική

 12 Δεκεμβρίου 2025, 10:11

Η λαϊκή μας μουσική
Σκέψεις  

Η λαϊκή μας μουσική παρουσιάζει κάποιες ιδιαιτερότητες. Αυτές αποτελούνται από τις επιλογές των οργάνων και το χρώμα του ήχου που δίνουν, από τα θέματα των τραγουδιών που είναι πολυποίκιλα και απηχούν όλες τις πλευρές της ζωής του λαού και τις παρουσιάζει με ιδιαίτερα γλαφυρό και ευαίσθητο ποιητικό λόγο. 

Όμως το ιδιαίτερο ύφος που προέρχεται και από την ενορχήστρωση έχει να κάνει κυρίως από τις μουσικές φόρμες και σχήματα, δρόμους, χρωματικές και διατονικές κλίμακες.

Τα μοτίβα οι επαναλήψεις και οι αρμονίες που ακολουθούν αλλά και παράγουν αισθήματα μας κάνουν να χαλαρώνουμε παραδομένοι σε ονειρικές σκέψεις.

Τα παραδοσιακά είδη που προέρχονται από τις γεωγραφικές περιοχές της πατρίδας μας είναι αυτά που παρέδωσαν στη σημερινή μας μουσική δημιουργία τον πλούτο των ιδιαιτεροτήτων και ρυθμών που λίγοι πολιτισμοί μπορούν να επιδείξουν.

Να σμιλέψουν αισθητικά τους νέους ανθρώπους σε αντίθεση με κάποια απαράδεκτα όχι όλα ευτυχώς εισαγόμενα κατασκευάσματα που κακοποιούν την αισθητική μας και στο βαθμό που γίνονται κυρίαρχα απειλούν με εξαφάνιση πολιτιστική του λαού μας.

Σε μια προσπάθεια ομογενοποίησης της παγκόσμιας αγοράς μουσικών προϊόντων.      Δεν τους ενδιαφέρει ο καλαματιανός ο απτάλικος ο μπάλος το ζεϊμπέκικο αλλά και ο νιαβέντ ο σαμπάχ ο ουσάκ και άλλοι μουσικοί δρόμοι που προέρχονται ακόμα από την αρχαία Ελλάδα.

Για αυτό χρωστάμε στου μεγάλους λαϊκούς δημιουργούς στους Έντεχνους συνθέτες αλλά και σε μεγάλους και καταξιωμένους τραγουδιστές που επιμένουν συνειδητά στην υπεράσπιση και προβολή της μεγάλης μας μουσικής κληρονομιάς δεν την υποτιμάνε και βοηθάνε στην σύγχρονη δημιουργία.

Μαύρα γράμματα

 02 Δεκεμβρίου 2025, 07:44

Μαύρα γράμματα

Θα σχολείαζα αλλά οι λέξεις είναι τεράστιες

κάθε μια τους έχει εκατομύρια γράμματα

και βαριές όπως είναι τεράστιες σε μέγεθος ασφικτιούν

μέσα μου στο μυαλό και η γλώσσα δεν μπορεί να της προφέρει

το χαρτί να τις χωρέσει.

Ένα ποτάμι μαύρα γράμματα γεμίζει το χώρο.

Ντύσου με το ένδυμα της υπομονής σκέψου πως

πάντα κάποιος σε χρειάζεται

η εικόνα σου του δίνει κουράγιο να ζήσει

θέλει να σε ακούει να μιλάς

έχει κάνει όνειρα μαζί σου.

Η μουσική

Μια μεγαλόχαρη θεά η μουσική 

του πόνου μας το αποκούμπι

θεά υψώστρα στου ολύμπου τα στενά

μα στον θεών το νέκταρ μαγικά σαν ακουμπά 

και τις καρδιές μας τις ζεσταίνει.

Πνιγμένα μες σε νότες κι ήχους δυνατούς 

και απαλά περασματάκια
τραγουδιού,

τρέχουν γρύγορα κι αργά τα πιο όμορφα στοιχάκια.

Του Απόλωνα μια ζεστή της λύρας του πνοή ετούτο το ξεπεταρούδι

τρέχει σα γάργαρο νερό με το αγέρι το τραγούδι

κλέβει καρδιές και μυστικά σε κατακτά

στου ονείρου την απανεμιά ξανά φουντώνει.