05 Σεπτεμβρίου 2026, 02:48
φιλιάΦέρνει ο άνεμος φιλιά γλυκά με μέλι γινομένα
από μακριά,
Φέρνει και ξενοπούλια, κραυγές που πόνο κουβαλαύν
Μα σα σταθούν στην πόρτα μας
Στα μάτια το δάκρυ μου θα δούνε
σα συναντά τις αστραπές
Με τρυφερά κλονάρια καρδιές που ο χρόνος δεν βαστά.
Στριφογυρνά χορεύοντας
σε μουσικές και σε ρυθμούς αρχέτυπους
νεανικές εικόνες περνούν
μακρίνοντας παλόμενες φωνές πολές
Kisses
The wind brings sweet, honey-laden kisses
from afar,
It brings, too, birds of passage—cries that carry pain.
But when they pause at our door,
they shall see the tear in my eye
as it meets the lightning’s flash
hearts like tender boughs that time cannot withstand.
It whirls and dances
to music and rhythms primal;
images of youth drift by,
along with many a distant, pulsing voice.
